ممكن است گفته شود همين اندازه در تطهير آنها كافى است به شرط آنكه رطوبت نجس باطن آنها قبل از تطهير خشك شده باشد ، ليكن چون يقين به رسيدن آب مطلق به مورد نجاست لازم است و نمىتوان يقين پيدا كرد ، حكم به طهارت مشكل است نظير قند ساخته شده از شكر نجس كه بعداً ذكر مىشود ولى اگر كسى يقين كند كه آب مطلق به باطن اينها رسيده است پاك مىشود . مسئله 181 - اگر انسان شكّ كند كه آب نجس به باطن صابون و مانند آن رسيده يا نه باطن آن پاك است . مسئله 182 - اگر ظاهر برنج و گوشت يا چيزى مانند اينها به غير بول نجس شده باشد چنانچه آن را در ظرف پاكى بگذارند و بعد از زوال عين نجس ، يك مرتبه آب روى آن بريزند و خالى كنند پاك مىشود ، و اگر به بول نجس شده بعد از زوال عين ، دو مرتبه آب روى آن بريزند و خالى كنند ، پاك مىشود و ظرف آن هم پاك مىگردد . ولى اگر بخواهند لباس يا چيزى را كه فشار لازم دارد در ظرفى بگذارند و آب بكشند ؛ بايد در هر مرتبه كه آب روى آن مىريزند ، آن را فشار دهند و ظرف را كج كنند ، تا غساله اى كه در آن جمع شده بيرون بريزد . مسئله 183 - لباس نجسى را كه رنگ شده اگر در آب كر يا جارى فرو برند و حركت دهند و آب پيش از آنكه بواسطه رنگ پارچه مضاف شود به تمام آن برسد ، آن لباس پاك مىشود ، اگر چه موقع فشار دادن ، آب مضاف يا رنگين از آن بيرون آيد . مسئله 184 - اگر لباسى را در كر يا جارى آب بكشند ، و بعد چيزى مثلًا لجن آب در آن ببينند ، چنانچه احتمال ندهند كه جلوگيرى از رسيدن آب كرده ، آن لباس پاك است . مسئله 185 - اگر بعد از آب كشيدن لباس و مانند آن خورده گل يا صابون و . . . در آن ديده شود و بداند كه آب مطلق زير آنها رسيده ، پاك است ولى اگر آب نجس به باطن آنها رسيده باشد ، ظاهر آنها پاك و باطن آنها نجس است . مسئله 186 - هر چيز نجس ، تا عين نجاست را از آن بر طرف نكنند پاك نمىشود . ولى اگر بو يا رنگ نجاست در آن مانده باشد اشكال ندارد . پس اگر خون را از لباس بر طرف كنند و لباس را آب بكشند و رنگ خون در آن بماند پاك مىباشد ، امّا چنانچه بواسطه بو يا رنگ يقين كنند يا احتمال دهند كه ذرّه‌اى نجاست در آن چيز مانده نجس است .